Archief | Uncategorized RSS feed for this section

Het weer

19 aug

Wij Nederlanders praten veel over het weer. En de weersverwachting wordt nauwlettend gevolgd. Afgelopen zomer was dat een beetje anders: dagen achter elkaar scheen de zon. En we hadden zelfs twee hittegolven. De weersvoorspelling werd zelfs een beetje saai. Heel veel mensen zeiden tegen me: “Jij bent dat vast wel gewend in Ethiopië!”.

Nu is Ethiopië heel groot, zo’n 35 keer Nederland en bovendien zijn er grote hoogteverschillen, dus je kunt niet zomaar zeggen hoe het weer in Ethiopië is. De hoofdstad Addis ligt op 2400 meter hoogte, dat maakt dat de temperatuur lager is dan sommige van de lager gelegen gebieden. Mizan ligt 580 km naar het zuid-westen én ligt minder hoog, daar kan het warm zijn. Het lokaal waarin we de trainingen verzorgen heeft ‘s middags ook nog de zon, dat valt niet altijd mee! We drinken dan veel water en het werktempo ligt zeker wat lager. Gilgil ligt zo’n 550 km ten noordwesten van Addis en is wat mij betreft de warmste werkplaats in Ethiopië. Het is tussen de middag veel te heet om in de zon te lopen, veel mensen gebruiken een paraplu voor de zon en ze houden een langere pauze. ‘s Nachts blijft het warm, dus hebben de betere hotels een ventilator boven het bed. Dat helpt als de elektriciteit het tenminste doet.

Wennen aan de hitte? Nee, voor mij en voor heel veel anderen blijft het pittig, vooral als het werk gewoon doorgaat. Het is dan ook heerlijk dat Addis hoger ligt en dat het daar nooit zo heet is.

 

Janet

Advertenties

Een overzicht van het kleuterprogramma in 6 talen in Mizan

29 jun

zaterdag 16 juni – Meet & Greet met Janet en Renske

31 mei

Beste meelevenden,

Ontmoet onze zendingswerkers Janet en Renske op de gezamenlijke Meet & Greet!

U bent van harte welkom op zaterdagmiddag 16 juni tussen 14:00 uur en 17.00 uur in de Sionskerk (Treubstraat 101, 8072 WC, Nunspeet). U kunt dan vrij in- en uitlopen.

Janet en Renske geven beiden om 14:30 uur en 15:30 uur een korte presentatie van hun missie. Tussendoor is er volop gelegenheid om hen te ontmoeten. Voor een hapje en een drankje wordt ook gezorgd.

Graag tot dan!

TFC’s van Janet en Renske

Retraite

5 mei

Onze organisatie SIL Ethiopië organiseert elk jaar in april een retraite voor de werkers.

Wat gaat de tijd toch snel! Een jaar is zo weer voorbij. Dit jaar dachten we na over het thema: ”Rusten is hard werken”. Wat is het mooi om samen met collega’s de bijbel te openen, te luisteren naar lezingen en samen te zingen en te bidden! Even afstand nemen van de dagelijkse beslommeringen en zoeken hoe we rust kunnen vinden. Psalm 62 noemt in vers 2 en 3: Waarlijk, mijn ziel keert zich stil tot God, van Hem is mijn heil; waarlijk, Hij is mijn rots en mijn heil, mijn burcht, ik zal niet te zeer wankelen.

Ondertussen is het ook rustiger geworden in het land. Er is een nieuwe premier gekozen en het lijkt dat de meeste partijen daar tevreden mee zijn. Internet werkt weer “normaal”, de wegen zijn open en er kan weer gewoon gereisd worden. We zijn heel dankbaar!

Janet van Middendorp

Geef ons heden ons dagelijks brood… of injera

11 mrt

Vorige maand vroeg de kerkelijke gemeente van Heerde of ik het Onze Vader in het Amhaars wilde inspreken om te gebruiken in een kerkdienst. Toen ik het insprak viel me weer op hoe in het Amhaars ons dagelijks brood is vervangen door dagelijks injera. Tja, dat is wat hier dagelijks gegeten wordt.

Misschien heeft u gelezen dat eind februari de noodtoestand is afgekondigd in Ethiopië. Als een reactie of protest werden rond Addis diverse wegen afgesloten en ook gingen diverse winkels niet open. Dat maakt het krijgen van dagelijks brood of injera minder vanzelfsprekend. In de eerste plaats voor de mensen die vaak eten van het geld dat ze die dag verdienen, maar als het langer gaat duren, ook voor anderen.

Op het SIL kantoor, individueel maar ook in kerken, wordt gebeden om wijsheid en inzicht voor regeringsleiders en kerkleiding in deze complexe situatie. Bidt u mee?

Janet van Middendorp

Kleuterschool-project in beeld

20 feb

Deze foto’s geven een beeld van de afronding van het kleuterschool-project voor zes talen (Bale, Bench, Dizi, Me’en, Sheko en Suri) rond Mizan.


Een schoolbezoek.

De laatste training voor kleuterleerkrachten, mentors en schoolinspecteurs.

De handleidingen voor de leerkrachten, de verhalenboeken en de werkboeken voor taal en rekenen zijn bijna klaar om gedrukt te worden.

Het is nu aan de overheid om het programma verder uit te breiden in de regio.

Bijzondere ontmoeting

23 jan

Sinds ik in Mizan, in het zuiden van Ethiopië werk, heb ik weer af en toe contact met de Murle. Zij woonden in Zuid Sudan, onder andere in Boma waar ik 12 jaar geleden mijn werk voor de GZB begon. Nu verblijven velen van hen in een vluchtelingenkamp in het zuiden van Ethiopië. Dat kamp ligt ongeveer 90 kilometer vanaf Mizan! Ik ontmoette een paar keer een voormalige Murle student in Mizan en hoorde zo wat meer over de mensen die ik vanuit Boma kende.

Zo ontstond het plan om de oude bekenden daar in het kamp te bezoeken. Een collega van het SIL programma wilde wel met me mee gaan. Een reis met de lokale bus over een stoffige, hobbelige weg bracht ons in ongeveer drie en een half uur naar Dima. Daar stond Mary, onze voormalige kok, al ons op te wachten. Ik herkende haar gelijk, en zij mij! Heel speciaal, om elkaar zo na ongeveer 8 jaar, in Ethiopië te ontmoeten! Met een kleine motortaxi reden we naar het kamp. Ik moest toestemming vragen van de kampleiding maar die toestemming kreeg ik niet. Ik had met een brief moeten komen, waarin ik officieel toestemming kreeg voor het bezoek. Gelukkig ontmoette ik een paar van de Murle studenten buiten het kamp, maar ik moest terug naar de stad. Mary ging met ons mee en zo kon ik toch wat van haar verhalen horen. Ze had drie kinderen toen ik haar de laatste keer ontmoette, nu heeft ze er zeven. De twee oudste meisjes, toen kleuters, zijn nu tieners! De volgende morgen vroeg kwamen vier afgevaardigden uit het kamp me nog een keer begroeten. Het leven in het kamp is niet eenvoudig: ze krijgen voedsel maar verder zijn er weinig voorzieningen. We hebben samen gebeden en namen afscheid. Daarna namen we de bus terug naar Mizan.

Ik heb geprobeerd om alsnog een toestemmingsbrief te krijgen maar dat blijkt heel ingewikkeld. Terug in Addis moest ik nog vaak aan deze ontmoeting denken. Ik vond in mijn kast nog lesboeken voor Zuid Sudan, de Jezus film in Murle en verschillende bijbelverhalenboeken in Murle. Met wat kleding bij elkaar een hele tas vol! Ik besloot uiteindelijk niet nog een keer naar Dima te gaan: ik zou toch niet het kamp kunnen bezoeken. Maar de tas werd vanuit Mizan opgehaald en ze stuurden me bericht dat alle spullen vreedzaam waren verdeeld na de kerkdienst.

De situatie is moeilijk voor de vluchtelingen uit Zuid Sudan. Het is nog steeds onrustig in het land. Maar ook in het vluchtelingenkamp zijn er spanningen.

Janet van Middendorp